In A.D. 1615 werd de historische Semslinie bepaald. Deze grenslijn begint bij Wolfsbarge en eindigt in Ter Apel. De Semslinie is de eerste grens die d.m.v. landmeetkunde met de liniaal over een kaart werd getrokken. Deze voor die tijd nieuwe methode van landverdeling werd in latere eeuwen steeds gebruikelijker en toegepast bij de kolonisatie van de Afrikaanse, Australische en Noord- Amerikaanse continenten. De historische ‘lineaal rechte’ Semslinie vormt tegenwoordig nog altijd de grens tussen de huidige provincies Drenthe en Groningen.
Wolfsbarge is het oudste dorp in de historische streek Windeweer. Het ligt op een hogere uitloper aan de flank van de Hondsrug; tussen de beide oevers van het Zuidlaardermeer en de oorspronkelijke loop van de Hunze in. Het dorp is tijdens de middeleeuwen ontstaan langs het pad vanuit Zuidlaren naar een burcht (een ronde stenen wachttoren), die daar vóór A.D. 1245 al moet hebben gestaan, toen de grond werd gekocht door het klooster te Aduard. Het klooster stichtte bij deze ‘Wolfsburcht’ een ‘uithof’ een grote boerderij met bijbehorende kapel, die in A.D. 1268 werd ingewijd door de bisschop van Utrecht.
De Wolfsburcht en de uithof met kapel stonden op een behoorlijke lap grond in een kreupelhoutbos, ‘het Crepeswolde’, waar later de plaats Kropswolde ontstond. De monniken en lekenbroeders in de uithof van het klooster Aduard bij de Wolfsbarge groeven tijdens de 13e eeuw in samenwerking met de ‘marke’ in Zuidlaren een kanaal met een binnenhaven tussen de Hunze en het Zuidlaardermeer; waardoor de loop van de rivier drastisch veranderde. Hier ontstond het dorp ‘De Groeve’.
